Bir Delinin 5 Ortalı Kareli Harita Metod Defteri – Bölüm VI

Bir Delinin 5 Ortalı Kareli Harita Metod Defteri – Bölüm VI

Defteri açtı.

Sayfalar kendi kendine çevrilmedi.

Ama durduğu yer sanki önceden seçilmiş gibiydi.

Ortadaki yaprakta büyük harflerle:

BİR DELİNİN KANUNLARI

yazıyordu.

Sayfanın ne zaman yazıldığı bilinmiyordu.

Daha garibi, kimin yazdığı da bilinmiyordu.

Çünkü defterin hiçbir yerinde bu sayfadan bahsedilmiyordu.

Sanki bir gün ansızın ortaya çıkmıştı.

Ya da hep oradaydı da hiç fark etmemişti.

İlk maddeyi okumaya başladı.

Sonra ikinciyi.

Sonra üçüncüyü…

Bir süre sonra aklına şu soru düştü:

Bu kanunları bir deli mi yazmıştı?

Yoksa bunları okuyan herkes mi biraz deliydi?




Bir Delinin Kanunları

Madde 1
Çaya üflüyorsan hayata da sabretmeyi biliyorsundur.

Madde 2
Bir insan üç kez “sorun yok” dediyse, kesin bir sorun vardır.

Madde 3
Gece saat üçte gelen fikirlerin yüzde doksanı ya şaheserdir ya da sabah silinir.

Madde 4
Bazı vedalar kapıyı kapatmaz; sadece rüzgârın yönünü değiştirir.

Madde 5
Ay, her gece eksilir de kimse ona başarısız demeyi akıl etmez.

Madde 6
Kırık bir kalp, sağlam bir akıldan daha çok şey öğretir.

Madde 7
Bir kedinin seni seçmesi, bazı insanların seni sevmesinden daha değerlidir.

Madde 8
İnsan bazen kaybolmaz; sadece yanlış haritada aranıyordur.

Madde 9
Yağmurun sesiyle uyuyanlar, sessizliğin ne kadar gürültülü olduğunu bilir.

Madde 10
En ağır yükler görünmez; bu yüzden teraziler çoğu zaman yanılır.

Madde 11
Bir pencereye uzun süre bakıyorsan ya özlemişsindir ya da gitmek istiyorsundur.

Madde 12
Bazı insanlar kitap ayracı gibidir; hikâyede kalmaz ama sayfayı hatırlatır.

Madde 13
Boş sandalye bazen oturan insandan daha çok şey anlatır.

Madde 14
Saatler zamanı gösterir; bekleyişi değil.

Madde 15
Bir insan kendiyle konuşmaya başladıysa ya delirmiştir ya da nihayet akıllanmıştır.

Madde 16
Gölgene küsmek güneşi cezalandırmaz.

Madde 17
En uzun yollar iki kelime arasındadır: “Kal” ve “Git.”

Madde 18
Bazı anılar mezar taşı istemez; zaten içinde yaşamaya devam ederler.

Madde 19
Bir çiçek betonun içinden çıkıyorsa, umut da çıkar.

Madde 20
Gözyaşı, kalbin sessiz alfabesidir.

Madde 21
Yıldızlar kayınca dilek tutulur; insanlar kayınca özlem.

Madde 22
Aynalar yüzü gösterir; yorgunluğu değil.

Madde 23
Bazen bütün mesele yanlış kişiye doğru şiiri okumaktır.

Madde 24
Kuşlar göç eder, insanlar ise hatıralarına.

Madde 25
Bir insanın kahkahası ne kadar yüksekse, sessizliği o kadar derindir.

Madde 26
Hiç açılmamış mektuplar da yaşlanır.

Madde 27
Kaybetmek bazen yanlış kapıyı kapatıp doğru sokağa çıkmaktır.

Madde 28
Bazı yaralar kabuk bağlamaz; sadece şiire dönüşür.

Madde 29
Rüzgârın yönünü değiştiremezsin ama uçurtmanın inadını değiştirebilirsin.

Madde 30
Bir gün herkes çocukluğuna dönmek ister; adresi hatırlayan çok azdır.

Madde 31
Dünya yuvarlaktır; bu yüzden kaçtığın şey bazen karşına tekrar çıkar.

Madde 32
Kimsenin Fatiha bilmediği bir köyde ölmekten korkma; kimsenin adını hatırlamadığı bir hayat yaşamaktan kork.

Madde 33
Bir deli bütün cevapları aramaz. Çünkü bazı sorular, sırf güzel dursun diye vardır.