Sen kendine kal
Sen kendine kal
Yarım kalan bir öykünün figüranıysan, poyraz vurmaz ruhuna.
Terk edilmiş bi rıhtımın babasıysan, palamar dolanmaz boynuna.
İstanbul’da gümüş bir martıysan, bayat bir parça simitle kandırılmışsın demektir.
Kaç vapur daha yolcu edeceksin yüreğinden.
Kaç zemheride daha kalacaksın.
Bırak giden gitsin.
Sen kendine kal.
Share this content:
Yorum gönder