Can’ın Can’a Döngüsü

Can’ın Can’a Döngüsü

Aşkın çukuruna avuçlarım toprak atar.

Tırnak uçlarım kanın rengine boyanır.

Gündüzleri, güneş ışığı

Isıtmaya yaren olurken yüreği,

Gecenin derinliği çökünce;

Yürek arafta sıkışıp kalır.

Bendeki ruhunun bir parçasına,

Bir can düşer canımın damlasına,

Gönül yarasına çizilen kesiğin;

Tenin sızısı

Derimin parçasında buz tutar.

Aşkın gövdesine,

Mısraların buğulu satırları yazılır.

Derinin dudağına değince;

Kelimeler, canı yakar.

Yaramın sisli gölgesi,

Şiirlere akar.

Hacer Taşdemir