BİR TUTAM UMUT, BİR ÖMÜR MAVİ…

BİR TUTAM UMUT, BİR ÖMÜR MAVİ…

Dünyanın bütün griliklerine rağmen bir yerlerde hâlâ maviye çalan bir şeyler var.
Bir sabah ışığında, hiç beklemediğin bir gülüşte, yarım kalmış bir hayalin yeniden kıpırdanışında…
Belki de umut tam olarak budur.
Vazgeçmek için yeterince sebep varken yaşamaya devam etmek için bir neden bulabilmek.

“Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak! Unutma, aynı gökyüzü altında bir direniştir yaşamak.”
Her düşüşün ardından yeniden doğrulmak,
her karanlığın içinden bir ışık aramak,
bütün gri ihtimallere rağmen maviyi seçmektir.

Bırak dünya biraz yorulsun, insanlar biraz eksilsin, zaman bildiği gibi aksın.
Sen içindeki maviyi kaybetme.
Çünkü bazı renkler gözle görülmez; insanın inancında, inadında ve yaşama sevincinde saklıdır.

Ve unutma…

Gökyüzü inadına mavi, yaşamak inadına güzel.

Ne olursa olsun, umuda yer aç.
Çünkü hayat, hâlâ güzel şeylerin mümkün olduğuna inananların omuzlarında yükseliyor.

Mavi kal. Umutlu kal. Hayata biraz da inatla gülümse.