Zeytin Ağacının Gölgesi
Zeytin Ağacının Gölgesi

Zeytin Ağacının Gölgesi

Bir gün güneşe ve kuşlara veda edeceğim.

Denizin kokusunu son kez çekeceğim içime.

Rüzgarın okşadığı yapraklar son kez fısıldayacak kulaklarıma.

Hani Neşet babanın bozlağı titretecek ki yüreğimi

son bir duble vurulsun o tahta masaya.

İnceden bir hasret dolacak tütünle karışık ciğerlere

Ve bir yıldız kaysın diye değil de kaç yıldız var diye gecelenecek.

Doğan güneşi seyretmek de neymiş efendim.

Bir anlamı olmasa ne güneş beklenir.

Ne de duvarın ardından salınan o ardıç ağacı kokar.

Sana bir şey diyeyim mi?

son nefesimi verdiğimde bir zeytin ağacının gölgesine uzatıverin beni.

Önümde ege ardımda kaz dağları.

Geçerken yanımdan bir iki iğde atıverin toprağıma.

®©Kahvaltı Hikayeleri ®©

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir