Pervasızlık
Pervasızlık

Pervasızlık

Denize doğru oturmuşum, elimde bir kadeh…

Sanırsın deniz baş kaldırmış, dalgalar bir bir vuruyor kayalıklara.

Hani sanırsın ki bana küfür ediyorlar.

Diğer taraftan sırtıma vuran rüzgara ne demeli!

Yaktığım sigaranın kül olmasına mı gecenin pervasızlığına mı yanayım bilemedim?

Dalıyorum karanlığın içindeki uzaklara, bir ben daha sakladığım sırlar deryası o karanlığa…

Yok işte beceremedim iyi bir adam olmayı.

Dünden kalan bir kaç güzel anı ile pişmanlıklara sarılmış  gözyaşları ve yanan bir yürek…

Kahvaltı Hikayeleri

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir