Kavalcı ile Zurnacı

Kavalcı ile Zurnacı

Bazen susmak ister insan. İçinde birikmiş kırgınlıklıkların vardır ve bir insana anlatmak istersin pek oralı olmaz ama sen inatla anlamasını beklersin sonra kelimeler boğazına düğümlenir de tutamazsın kendini.

İç sıkıntısı; kaçırılmış bir hayatın ağırlığı yormaya başlar. Başka bir yaşamın, mümkün olduğunun farkındayken, saçma bir hayatın içinde sıkışmış olmanın sessiz çığlığıdır susmak.

Gördüğümüz ve yaşadığınız dünya bir illüzyondur; ne kadar gerçek görünse de ardında saklı olan bambaşka bir hakikat vardır.

Çatlaklar, suskunluklar, işte o perdenin ilk yırtığıdır. Kırılma değil…

yanılsamadan özgürlüğe atılan ruhu acıtan bir adımdır.

Ruhum da şimdi öyle bir noktada.

“Ruh ufuksuz yaşamaz.”

Siz daima doğru olun; dokuz köyden kovulursanızda, hayatınızın son anında bile duruşunuzu bozmayın.

Kahvaltı Hikayeleri