Cemre Âb-ı Hayata Düşer mi?

Cemre Âb-ı Hayata Düşer mi?

Aşkı beklerim, baharı bekler gibi;

Her vakit bir zemheri sonrası,

Açmayı bekleyen papatyalar misali;

Bir parça yağmur ve ılık esinti

Karşılasın noksan olan sevgiliyi.

Levh-i kalem uykusuz nöbetini,

Yaradan’a teslim olmuş beklerken,

Gözleri şişmiş hâlde

Gecenin sırdaşı gökyüzü,

Bizden olana sahip çıkarken,

Sessizce payımıza eşlik etmek düşer.

Cana yoldaş olan nöbet tutar,

Uykusuz geceler şems olur.

Bir nebze can bulan kalp,

Ruhun derinliğine yelken açar.

Zaman, aşkın vaktine göre

Hızını yavaşlatınca

Ara sokaklar, aşkla yürümek için yol açar.

Yürüdüğüm yollarda, adım atarken

Ritmini duyunca

Yaşama tutunmak için sebebim olur.

Aşk dokusu yeryüzüne işlenirken,

Ruha işlenen ateş,

Tene değince

Bir busenin müptelası olur.

Sanma ki zaman akıp gider;

Yansıyan gölgen

Âb-ı hayatımda nefes olur.

.

Hacer Taşdemir