Sebepsiz göçmen kuş…
Sebepsiz göçmen kuş…

Sebepsiz göçmen kuş…

Bir yerde bitecekti…

Kozasından çıkan kelebekler,

Bir koca günlük ömrünü tamamlayarak

Terk edecekti karnımızı.

Mevsimi gelen kuşlar göç yoluna düşecek,

Kanatlarına hava değecek,

Bir göç sebebi,

Bir kanat çırpma sebebi verilecek.

Gerçi uçmak için sebebe muhtaç mıdır ki kuşlar.

Tıpkı gidenlerin gitmek,

Kalanların vazgeçirmemek için olmadıkları gibi.

Sen elindeki son kibriti yak

Dağların ardında ki sensiz karanlığıma yeter

Yok yakmayacaksan da

Sebebim ol da gideyim….

®©Kahvaltı Hikayeleri ®©

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir