ON BİR ON BİR

ON BİR ON BİR

Hayat oturmuş kucağıma

İçime doldu ağırlığının ruhu

Sol yanım boş sağ yanım boş

Ruhum yalnızlığın şahı oldu

.

Kısa yolun uzun yolcuları

Sessizliği dinleyen raylar

İnsanlar zamanı kamçılıyor

Tükendi işkenceden geçmiş yollar

.

Kokular birbirine bulandı

Kalabalık camlarda buğulandı

Saat on bir on birdi her yanı kuşku sardı

Vagonlar yetim kaldı

.

Duraklar slogan

Kadın sesi pusula oldu

Zamanın kalbi durdu

Hayat son günü sunmuştu

.

Saat on bir on birdi

Yolculuğun nefesi yere düştü…

.

Şeyda BOZKURT