Karabiber Hapşırığı

Karabiber Hapşırığı

Ryan Mack’in Only Human şarkısında bahsettiği gibi sadece insanız çünkü insan olmak; kırılmayı, yanılmayı, düşmeyi, kırılmayı ve bazen yorulmayı da içinde taşımaktır. Kendini hiç düşmeyecekmiş gibi görmek, her zaman güçlü olmak zorundaymış gibi yaşamak ise insanı kendi doğasından uzaklaştırır. Oysa sadece insan olduğunu bilen insan kusurlarını da yolculuğunun bir parçası olarak kabul eder. Düşebilir, ağlayabilir, incinebilir ama yeniden kalkabileceğini bilir. Başarısız olabilir ama orada kalmak zorunda olmadığını da zamanı geldiğin de yer değiştirmesi gerektiğini de bilir. Gerçek güç, hiç kırlmamakta değil; kırıldığında kendini keşfedebilmekte, affedebilmekte ve yeniden ayağa kalkabilmektedir.

Çünkü insanı insan yapan, mükemmelliği değil, eksikleriyle birlikte yürümeyi öğrenmesidir. Aslında bu gerçek her şeyi gözler önüne seriyor.

İnsan olabilmenin bir sınavı da sempati ve empati arasındaki ince çizgi. Günlük hayatta birinin derin bir yalnızlığına, hüznüne ya da kırılganlığına şahit olduğumuzda tıpkı Yurdanur gibi “incitmeden sarmak” için biz ne yapmalıyız? Hiyerarşi kurmaktan üstten bakarak yargılamak yerine anlamak…”Vah vah, ne kadar da yalnız/üzgün” hissi veren bir acıma duygusuyla yaklaşmayın. Acımak karşı tarafı küçültür ve incitir. Bunun yerine onun hissettiği duyguyu içinizde bulmaya çalışın, yaralı bir yüreği mağdur hissettirmeyecek alanlar ve yallar sunun, maskesiz menfaatsiz adımlar atın. Çünkü sadece insanız…

Burnumuza karabiber kaçtığında hapşırmak kadar doğal olan eylemleri yüceltmeden, abartmadan mı yaşamalıyız?

Kahvaltı Hikayeleri

Not : Karabiber ağaçta yetişir insan boşlukta