Şüpheli

Şüpheli

Yozlaşmış bulvarların
Türkü kokan insanlarıyız.
İçimiz temiz, toplum şüpheli!
Kapısının önünde ki çamurla ders veriyor teyzem.
Ne kinimiz var ne ahımız…
Tek derdimiz niyetimiz temiz toprak.
Umut ekip mutluluk biçmek,
Yarın ekip huzur biçmek derdimiz.
Birde gün batımında mektup okumak.
Herşey çok basit kalıyor.
Toplumsal uçurumun faillerinden biriyim.
Susarak katlanıyoruz…
Anason kokusuna karışan pişmanlıklar
Ve tütün sarısı dudaklarım da son bir şiir…
Biz…
Yozlaşmış bulvarların
Türkü kokan insanlarıyız.

.

Kahvaltı Hikayeleri

Share this content:

Yorum gönder