Terkediş Bildirgesi

Terkediş Bildirgesi

Okyanusun kendi ışığını bulduğun bir an vardır ki okyanus gökyüzünü yansıtmayı bırakır ve kendi ışığını taşımaya başlar. Rüzgar ve ışıkla kendi özünü bulan okyanus maviyi terk eder. Okyanusun çıktığı bu yol, kendini kendine geri götürür. Okyanus özgürleşirken aynı zamanda yalnızlaşır da çünkü çoğunluğun inandığı rahatlatıcı yanılsamalar artık yoktur. Kendi ışığını bulan okyanus, ne yakamozun ne de gümüşservinin peşinde gidecektir. Okyanusun bu yolculuğu, güneşi ve ay’ı rahatsiz etse de okyanus kendi sahnesini hazırlar ve usulca doğanın kendi ritminde yerini alır.

Bir gün sen de ışığını bulduğunda koşmayı bırakıp, yavaș adımlarla yürüyeceksin, çünkü gitmen gereken yer içindedir. Zihnin sakinleştiğin de herkes gibi olmak zorunda olmadığını, dalgaların farklı şekilde yüreğine çarptığını göreceksin. Farkındalığın lanetini ve yükünü sırtladığında da kimsenin hatta toplumun hayatın da bir an olmayarak her zaman, orada görünmediğinde bile kendin olduğunu göreceksin, görecekler…

Bu metin, bir motivasyon manifestosu değil, terkediş bildirgesidir.

Kahvaltı Hikayeleri