Kardelen
Kusura bakma gönül!
Görmediğim güneşe diz çöktüm
Tahayyül ederek onu bekledim
Bu ne hudutsuz sevmek bilemedim.
Kusura bakma gönül!
Dokunduğunda solacağım
Baharı simgelerken kışı uğurladım
Aşka şiir oldum, şarkı oldum.
Kusura bakma gönül!
Vefayı en çok bilendim
Kendimi bir kafese koydum
Rüzgâra düşman oldum
Kusura bakma gönül!
Senin için semaya el açtım
Beyazın saflığında sana geldim
Sonuma rağmen seni sevdim
Kusura bakma gönül!
Yaralarına merhem sürdüm
Gönlüne şifa oldum,
Yıla ilk tebessüm açandım
Kusura bakma gönül!
Sana dirhem dirhem büyüdüm
Asırlardır güneşe tutuklu kaldım
Kavuştuğum gün ölümü kucakladım
Şeyda Bozkurt
Share this content:






Yorum gönder