de ayrı yazılır bizim gibi
Sessiz çığlıklar atan göğsümdeki yırtıkla,
kaç kilometre yol aldım bilmiyorum.
Bir kış masalının Karadeniz’in hırçın dalgalarından sıyrılarak.
Marmara’ya ordan da süzülerek sevgili Devrim’in yanı başına.
Ben o yolların en çok sana bitişini sevdim.
Yoksunluğumdun.
Suskunluğumdun.
Susuzluğumdun.
Baharımdın.
Sonsuzluğumdun.
Nefesimsin
ve
Ölümüm de olacaksın.
®©Kahvaltı Hikayeleri ®©
Share this content:






Yorum gönder