Bitmeyen Kalem

Bitmeyen Kalem

Haziran…
Bir ağacın gölgesinde dinlendim,
Her yere baktım, seni bulamadım.
Seni gizleyen yaran mı?
Yoksa vazgeçtiğin biz mi?

Haziran…
Dön artık, vakit geldi.
Özlemler içimizde yolları uzattı.
Bildiğim her yerde seni arattı.
Gülhane, Kasımpaşa da yoktu.

Haziran…
Gelmiyorsun… Kızıyorum.
Kızdıkça daha çok seviyorum.
Yürüdüğümüz yolları hasretim.
Geçtiğimiz zamanları özlüyorum.

Haziran…
Dudaklarımda yarım kalan bir şarkıydın,
Sen, pencerenin ardında sessiz bir yazdın.
Avuçlarımda bir sayfa mektup kaldı,
Unutulmuş kelimelerin uçurumunda.

Haziran…
Kaç beşli yıl geçti?
On beş, yirmi beş… Ve bugün otuz beş geçti.
‘Kaç yıl daha beklerim?’ diye sormayacağım;
Seni, mazi olana dek bekleyeceğim

.

Şeyda BOZKURT