Aşkı Bile Kirlettik!

Aşklar vardır; tarihe geçmiş imrenilmiş,

Aşklar vardır; itiraf edilememiş başlamadan bitmiş.

Aşklar vardır; çılgınca yaşanmış herkes kıskanmış,

Aşklar vardır: nazara uğramış yarım kalmış…

Aşklar! Aşklar! Aşklar!

Ne aşklar yaşandı, nice destansı aşklar. An geldi roman oldu an geldi filmlere konu. Kimi aşk için dağları deldi, kimi aşkından çöllerde gezdi, kimi de aşkından yandı tutuştu.

Evvelden bu yana sımsıkı, sıkı sıkıydı aşklar. Gerçekti içtendi masumdu, alçaklık yoktu. Yalan dolan çıkar ilişkileri hiç yoktu. Aşk kutsaldı aşka saygı vardı hatta canından çok severek, kara sevdanın esiri olanlar vardı.

Sonra yakın zamanda uzatmaları oynamaya başladı aşk, yeter artık perdemi kapatmak istiyorum der gibi. Nedeni nasılı bir kenara; bir anda sendelemeye başladı aşk. Aşık nasıl ki aşk acısından erirse aşkta içten içe öyle eridi, bizler farkına bile varamadık.

Şimdilerde sevda yelleri bile esmiyor artık. Yürekten bağlanan sevgililer, sevgili özlemi çekenlerse mazide kalmış. Yolunda can verilen aşkların yerini, pamuk ipliği ile bağlı basit ilişkiler almış.

Öyle görülüyor ki sırtından kalleşçe hançerlendi aşk, çok ağır yaralandı. Ya yarası kapanmaz ise aşkın ya bu yara daha da ölümcül olursa ya son nefesini verirse aşk, ne olur o zaman insanlığın hali?Sanmayalım ki aşka yaptığımız kötülüğün yoktur vebali…

Ümit TÜKENMEZ