de ayrı yazılır bizim gibi

Sessiz çığlıklar atan göğsümdeki yırtıkla,

kaç kilometre yol aldım bilmiyorum.

Bir kış masalının Karadeniz’in hırçın dalgalarından sıyrılarak.

Marmara’ya ordan da süzülerek sevgili Devrim’in yanı başına.

Ben o yolların en çok sana bitişini sevdim.

Yoksunluğumdun.

Suskunluğumdun.

Susuzluğumdun.

Baharımdın.

Sonsuzluğumdun.

Nefesimsin

ve

Ölümüm de olacaksın.

®©Kahvaltı Hikayeleri ®©

Share this content:

Yorum gönder