Doğruyu Söyleyenin Kabul Gördüğü Onuncu Köy

Doğruyu Söyleyenin Kabul Gördüğü Onuncu Köy

Sırlarla dolu bir derya insan.
Derin, bulanık ve çoğu zaman kendi karanlığında kaybolmuş.

“Herkesin doğrusu kendine” diyerek
gerçeği kilitlemedi mi çoğu, kendi içinde?

Konuştu…
Ama sadece bedel ödemeyeceğinden emin olduğu yerde.

Sustu…
Çünkü bazı doğrular, taşıyamayacağını düşündüğü kadar ağırdı.

Ve insanlık…
Yavaş yavaş kayboldu.
Konfor alanlarının içinde,
gelecek planlarının arasında,
var olma kaygısının boğuntusunda.

Kimi paraya tutundu,
kimi bir bedene,
kimi alkışa, şöhrete…
Kimi de sadece rahatına.

Öyle ki,
bırak doğruyu söylemeyi,
bildiğini bile unuttu çoğu.

İşte tam da bu yüzden
doğruyu söyleyeni sevmez kimse.

Çünkü yalan;
kolaydır, sıcak gelir, zahmetsizdir.

Doğruysa…
sorumluluk ister.
Ağırlık ister.
Bedel ister.

Ve insan,
çoğu zaman o bedeli ödemekten kaçar.

Tercih senin.

Ya yalanın avuçlarında,
sonu belli bir oyuncağa dönüşeceksin…

Ya da
doğrunun gerçekten kabul gördüğü
o “onuncu köyü” kuracaksın.


“Onuncu köyden selam”