Misketlerimi Kaybettim
Çok geldim, yoktun.
Çok seslendim, duymadın.
Islak saçlarına dokunmayalı çok zaman oldu.
Her daldığımda, sana düştü gözlerim.
O son kahkaha ile yolcu ettiğinde ruhumu…
Bir daha ne sokağından geçtim,
Ne de yoluna çıktım…
Çünkü varlığım kırlangıçların umrunda olmadı.
Yokluğun da martıların….
®©Kahvaltı Hikayeleri ®©
mavihuydurbende.com
Share this content:
Yorum gönder