YOL

YOL

.

Zemherinin bir günü,
Annemizin hamurlu ellerini bırakarak;
Çamurlu yollardan yürüyeceğiz…
Nasırlanmamış ellerimizden,
Nasırlı yüreklere doğru…
Sıladan ayrılırken o dönülmez yoldan
Göz yaşlarımızla çamurlaşacak toprak,
Mümbit diyarlara varabilmek için.
Küfredeceğiz birlikte müstehâk olana
Öyle rafine bir küfür de değil haa!
Söveceğiz birlikte,
Gelmişine geçmişine herşeyin,
Âdâb-ı muaşerete lâyık olmak adına.
Vereceğiz omuz omuza karındaşım,
Yolum, yoldaşım,yarındaşım.
Kavuşturarak ellerimizi;
Yürüyeceğiz göz yaşlarımızla çamurlaşan,
O çorak topraktan…
Omuzlarımız çökecek birlikte,
Annemizin hamurlu ellerini bırakarak,
Sırât-ı müstakim üzere;
İstikbâle doğru yürüyeceğiz,
Ve İrtihâl edene dek yek vücûd,
Yine Omuz omuza vereceğiz karındaşım,
Annemizin hamurlu ellerini bırakarak….

.

Firat CELEP

Share this content:

Yorum gönder