Kalem bitti, kağıt ıslakta; dil de kırık mı?
Kalem bitti, kağıt ıslakta; dil de kırık mı?
Aşık olmaktan utanır olduk.
Sonbahar da yapraklar toprağa düşmekten,
İlk bahar da çiçekler açmaktan ar ediyor.
Güneş doğarken,Ay yükselirken korkar oldu.
Sokak lambalarının ışıkları titriyor.
Ateşböcekleri saklanıyor.
Ağustos böcekleri susuyor.
Kelebekler ve kuşlar uçmayı reddediyor.
Her yer öfke, şiddet ve kan.
Doktorlar, öğretmenler, kadınlar ve çocuklar ölüyor.
Dünya değilde insan neden susuyor.
Kalem bitti, kağıt ıslakta; dil de kırık mı?
Kahvaltı Hikayeleri
Share this content:






Yorum gönder