Bir Delinin 5 Ortalı Kareli Harita Metod Defteri – Bölüm IV

Bir Delinin 5 Ortalı Kareli Harita Metod Defteri – Bölüm IV

Tımarhanenin bahçesi, dışarıdan bakıldığında boş bir okul avlusuna benziyordu.
Ama okul avlularında tel örgülerin üstüne jiletli tel çekmezler.
Burada çekmişlerdi

Duvar yüksekti.
Tel daha yüksekti.
Gökyüzü ise her zamanki gibi ulaşamayacağımız kadar yukarıdaydı.

Bahçede üç banka izin vardı.
Dördüncüyü kim kırdı bilmiyorum.
Ama herkes birbirini suçluyordu.

Ben, Dostoyevski, Kafka, Wilde, Poe ve Chaplin
duvarın dibindeki bankta oturuyorduk.

Chaplin yerde bir taşla oynuyordu.
Wilde tel örgüye bakıyordu.
Kafka kapıyı izliyordu.
Poe gökyüzüne bakıyordu.
Dostoyevski ise hiçbir yere bakmıyordu. Veya hiçbir yere bakıyordu.

Defterimi açtım.
Sayfanın ortasına bir kare çizdim.

Wilde konuştu.

— Bu tel neden var?

Kafka cevap verdi.

— Çıkmayalım diye.

Chaplin güldü.

— Çıkmak isteyen çıkar.

Dostoyevski başını kaldırmadan sordu.

— Anahtar kimde?

Kimse cevap vermedi.

Bir süre sonra Poe konuştu.

— Anahtar kimdeyse kapı ondadır.

Wilde gülümsedi.

— Kapı kimdeyse dünya ondadır.

Chaplin taşı havaya attı, tutamadı.

— Taşı olan da fena sayılmaz.

Ben sordum.

— Peki silahı olan?

Bu sefer herkes sustu.

Kafka yavaşça konuştu.

— Silahı olan konuşur.

Wilde başını salladı.

— Hayır. Silahı olan konuşmaz.
— Silahı olan dinletir.

Dostoyevski ilk defa bize baktı.

— Eğer senin elinde silah varsa
— ve benim de elimde silah varsa
— kanunlardan konuşabiliriz.

Chaplin cebinden kaşık çıkardı.

— Bende bu var.

Wilde güldü.

— O zaman yemekten konuşuruz.

Poe kısık sesle söyledi.

— Eğer senin elinde bıçak varsa
— benim elimde de bıçak varsa
— kurallardan konuşabiliriz.

Kafka kapıya bakarak konuştu.

— Eğer senin elinde silah varsa
— benim elimde bıçak varsa
— konuşma kısa sürer.

Dostoyevski devam etti.

— Eğer senin elinde silah varsa
— benim elimde hiçbir şey yoksa
— konuşma olmaz.

Chaplin taşı tekrar attı.

— O zaman koşma olur.

Kimse gülmedi.

Rüzgar tel örgüyü hafifçe titretti.
Ses boş bir teneke gibi yankılandı.

Poe yavaşça konuştu.

— Elinde tuttuğun şey bazen silah değildir.
— Bazen bir hayat olur.

Kafka ekledi.

— Kanun eşit olanlar içindir.

Wilde:

— Kurallar da öyle.

Dostoyevski:

— Ahlak da öyle.

Deftere baktım.
Çizdiğim karenin bir kenarını sildim.

— Eşitlik yoksa
— adalet yoktur.

Kimse itiraz etmedi.

Chaplin ayağa kalktı.
Duvara bir taş attı.
Taş geri düştü.

Chaplin dedi ki:

— Duvar kazanıyor.

Kafka cevap verdi.

— Duvarın arkasında kim varsa o kazanıyor.

Wilde, olmayan sigarasını tuttu.

— Parası olan duvar yapar.

Dostoyevski:

— Gücü olan kapıyı kilitler.

Poe:

— Korkusu olan içeride kalır.

Defteri kapattım.

Gökyüzüne baktım.

Tel örgünün üstünde bir kuş vardı.
Hangi tarafta olduğunu anlayamadım.

Chaplin sordu.

— Kuş deli mi?

Kimse cevap vermedi.

Rüzgar tekrar esti.
Tel yine titredi.