Dünya’dan Plüton’a – Ses

Dünya’dan Plüton’a – Ses

Bu yazı, şu yazıya ve şu yazıya cevaben kaleme alınmıştır.

Rüzgarın uğultusunu, okyanus dalgalarını, yağmuru ve çevremde sende dahil olmak üzere var olmasına izin verdiğim evreni sessizlik olarak yorumlaman attığın imzanın mürekkebinden kaynaklandığını düşünmek istiyorum.

Acele etmiyorum çünkü çok zamanım var, maziden yarına var oldum. Kadim zamanlardan bugüne, evren de bu zamana dahildir.

Yük ve zehirlenme sandığın sana aşıladığım kazanabilme umududur. Zamanı ve beklemeyi oyuncak gibi kullanmak yerine sabrı ve asaleti kuşanmayı tercih etmemi korkaklıkla ilişkilendirmen gezegen statüsünü kaybetmenin müsebbibidir.

Özgürlük itaat etmemek mi yoksa sakince kadim zamanımda yol alabilmek mi?

Olmadığımda manası kalmayacak güneşi umursamazken sen ancak düzenimde gelir geçersin.

Velhasıl kelam evrendeki yerini ve zamanını bil.

Umutsuzsun çünkü tarihin içinden sen geçerken ben o tarihin yazıyorum…